چارده قرن گذشته‌ست که غفلت کردیم            وای بر ما که به دوری تو عادت کردیم

ناظری بر همه احوالم و حاضر هستی            چارده قرن گذشته‌ست که غیبت کردیم

ما گـرفـتـار شـدیم و تو عـنایت کـردی            عوضش تا دلمان خواست شکایت کردیم

گـنه از جـانب ما بود و تو اشکـت آمد            چقدر پیـش تو احـساس حـقارت کردیم

بگـذر از ما که برای تو فقط دردسریم            بگذر از ما که به شأن تو جسارت کردیم

اشک ما مرهم زخم دل بی‌طاقت توست            ما از این راه ز قلب تو عـیادت کردیم

هرچه هـستیم عـزادار حـسـینت هستیم            سالیانی‌ست که ما عرض ارادت کردیم

سبب بخشش ما ذکر حسین است حسین            بـارها پـای هـمین اسـم قـیـامـت کردیم

کاروان آمد و دل از همه نـوکـرها برد            دلمان رفت حـرم؛ قـصد زیارت کردیم

نالـه‌های دل زیـنب، دل ما را سـوزاند            با همین نـالـۀ او ذکـر مـصـیبت کردیم

(الـسـلام ای بـدن بـی‌ســر گـرمـا دیـده            الـسـلام ای سـر مـجـروح کـلـیـسا دیده

با چه وضعی ته گـودال کشاندند تو را            مـا شـنـیـدیم ولـی زیـنب کـبـری دیـده)